Festiwal Kawy Trójmiasto II edycja - relacja

Jeśli chociaż od czasu do czasu zaglądacie na mojego bloga albo instagram, to wiecie, że na co dzień nie używam cukru. ,,Normalne" słodycze zdarza mi się zjeść kilka razy w roku (zazwyczaj na święta albo jakieś specjalne okazje), ale przy tym wyznaję jedną zasadę: jeśli już jem coś słodkiego, to musi być to coś naprawdę dobrego. Nie ma opcji żebym poszła do sklepu i kupiła pierwsze lepsze cukierki albo czekoladę. W tym tygodniu nadarzyła się świetna okazja do sprawienia sobie takiej przyjemności, a mianowicie Festiwal Kawy Trójmiasto. W ramach tego wydarzenia przez cały tydzień w wybranych kawiarniach i restauracjach w Trójmieście można było skorzystać ze specjalnej oferty na kawy i desery. Jako recenzent festiwalu odwiedziłam trzy takie miejsca. Nie chcąc się narażać na ,,szok cukrowy" (w moim przypadku połączenie kawy i cukru to mieszanka wybuchowa), na degustację festiwalowych ciast zabrałam ze sobą Anastazję, która z wielką chęcią pomogła mi ocenić smak kawy i deserów :).

Pierwszym punktem naszego kawowego szlaku był Pociąg do Stacja Gdańsk - malutka kawiarnia znajdująca się nad samą Motławą. Wystrój nawiązywał do nazwy tego miejsca - po przekroczeniu progu naszym oczom ukazał się sporej wielkości pociąg w postaci fototapety. Z okazji festiwalu miałyśmy do wyboru kilka rodzajów ciast. Zdecydowałyśmy się na sernik Oreo oraz ciasto piernikowe. Bezsprzecznym faworytem została druga pozycja, która w połączeniu z wyrazistym americano podbiła nasze kubki smakowe. Deser był na tyle lekki, że w przeciwieństwie do sernika mogłybyśmy spokojnie zjeść drugi kawałek. Dodatkowo miła obsługa sprawiła, że wyszłyśmy z Pociągu bardzo zadowolone. Jeśli kiedyś znajdę się na gdańskiej starówce, z wielką chęcią wstąpię do tej niewielkiej kawiarni :).

Jeszcze tego samego dnia odwiedziłyśmy Dobrą Kawę. Klimat kawiarni całkowicie odmienny od poprzedniego - pastelowe wnętrze zachęca do odwiedzin raczej we wcześniejszych godzinach, a oferta zaprasza nas do zamówienia śniadania lub lunchu. Zestaw festiwalowy, który otrzymałyśmy (dokładnie taki, jaki był podany w menu festiwalowym) składał się z kawy flat white oraz sticky toffee puddingu podawanego na ciepło z gałką lodów. Muszę przyznać, że dawno nie piłam tak dobrej kawy. Pomimo tego, że była z dodatkiem mleka, mogłam w niej wyczuć nuty czekolady, a nawet orzechów. Ciasto na pierwszy rzut oka wydawało się dość niepozorne, ale kiedy spróbowałam, od razu zmieniłam zdanie. Lekko korzenny smak świetnie komponował się ze słodkim sosem. Wgl uważam, że podawanie ciast na ciepło to bardzo dobry pomysł, szczególnie kiedy pogoda nas nie rozpieszcza. Wizytę w Dobrej Kawie uważam za udaną, choć tutaj obsługa nie urzekła nas tak jak w Pociągu.

Ostatnim punktem na naszej kawowej mapie Trójmiasta była restauracja Winestone w  Hotelu Mercure Gdańsk Posejdon, znajdująca się w Jelitkowie. Nie ukrywam, że jest to miejsce, do którego normalnie pewnie bym nie zajrzała. Przede wszystkim dlatego, że rzadko bywam w restauracjach hotelowych, a tym bardziej z takiej półki cenowej (Mercure zdecydowanie zalicza się do tych droższych). Obsługa jednak sprawiła, że nie czułam się tam jak w restauracji, do której powinnam założyć suknię wieczorową albo złożyć zamówienie na kwotę znacznie przewyższającą moje możliwości  (a niestety w niektórych miejscach można odnieść takie wrażenie). Wystrój wnętrza trafił w nasz gust - nie był przytłaczający, a do tego znalazło się tam kilka kanap, które z radością zajęłyśmy :). W ramach festiwalowego zestawu zaproponowano nam brownie na ciepło z sosem czekoladowym i lodami bakaliowymi... i było to chyba najlepsze ciasto jakie jadłam do tej pory na Festiwalu. Natomiast latte o smaku pieczonego jabłka było dla nas o wiele za słodkie :D.

Kolejna edycja Festiwalu Kawy Trójmiasto odbędzie się już na wiosnę. Na pewno nie przegapię okazji do poznania nowych kawiarni i restauracji w mojej okolicy. Jednak na razie (po takiej ilości ciast w jednym tygodniu) zdecydowanie czas na detoks :D. A Wy, pozwalacie sobie czasem na takie słodkie grzeszki? :)

Finał Barilla Cup i przepis na makaron w kremowym sosie ze szpinakiem i suszonymi pomidorami

Kilka miesięcy temu, wysyłając swoje zgłoszenie na konkurs Barilla Cup, nie myślałam, że mogę dostać się do kolejnego etapu konkursu (nie wspominając już nawet o finale). Mój pierwszy przepis, jaki przygotowałam, pojawił się już na blogu (Tagliatelle z kurczakiem i pesto z liści rzodkiewki). Mimo, że nie udało mi się zdobyć rocznego zapasu makaronu, po kilku tygodniach otrzymałam maila, że przeszłam do drugiego etapu. Polegał on na przygotowania krótkiego filmiku, w którym składam życzenia Barilli z okazji 140 urodzin. Jak się później okazało, moja praca spodobała się jury, a to oznaczało tylko jedno... udział w finale makaronowych mistrzostw Barilla Cup! 21 października przyjechałam do Warszawy, by walczyć o wycieczkę dla dwóch osób do Parmy... Szczerze mówiąc, sam udział w finale i możliwość gotowania wraz z innymi uczestnikami pod okiem mistrzów był dla mnie wielkim wyróżnieniem i nagrodą. 12 osób stanęło do makaronowej rywalizacji. 12 pozytywnie zakręconych osób, z których każda miała inny, oryginalny pomysł na przygotowanie finałowego dania. Atmosfera jaką stworzyli tego dnia w Akademii Kulinarnej Whirlpool sprawiła, że czułam się, jakbym gotowała z grupą znajomych. Dostałam od nich wiele cennych wskazówek, a jedynym przeciwnikiem, jakiego w tamtej chwili miałam przed oczami, był czas (no dobra, bałam się jeszcze, ze rozgotuję makaron :P). Przygotowanie dania w 45 min i  podanie go na 6 talerzach wymagało maksimum skupienia. Na szczęście pracowaliśmy pod czujnym okiem świetnych kucharzy i szefów kuchni, którzy zawsze byli gotowi służyć nam radą i pomocą. Miałam przyjemność poznać między innymi Marco Ghia, który zasiadał w komisji, oraz Krakowskiego Makaroniarza. Po spróbowaniu wszystkich dań jurorzy udali się na obrady, a my z niecierpliwością oczekiwaliśmy na werdykt. Przed ogłoszeniem wyników wszyscy uczestnicy dostali pamiątkowe dyplomy oraz torby z produktami Barilla. W poprzednich edycjach pierwsze miejsca należały do mężczyzn, jednak tym razem podium zdominowały kobiety (i jak się później okazało, wszystkie związane z Trójmiastem). Główna nagroda, czyli wycieczka dla dwóch osób do Parmy, trafiła w ręce Kai. Jej przepis na Capellini Barilla z pieczarkami, serem Grana Padano i skórką z cytryny (lub inaczej ,,Sen Grzybiarza" :D) zachwycił podniebienia jurorów. Tak samu jak rok temu, ta edycja potwierdziła, że najprostsze przepisy są najlepsze. Trzeba pamiętać - co podkreślał Marco - że najważniejszy jest makaron, to on ma grać główną rolę. Wśród wszystkich dań (ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu) również makaron, który przygotowałam, zyskał uznanie jury. Penne Rigate Barilla w kremowym sosie ze szpinakiem i suszonymi pomidorami otrzymał drugie miejsce - takiego zastrzyku endorfin dawno nie dostałam :). Na szczęście była tam ze mną mama - mogłam przelać na nią chociaż część swoich emocji. Finał konkursu Barilla Cup będę wspominać bardzo dobrze. Mam nadzieję, ze to nie koniec mojej kulinarnej przygody, a tymczasem zapraszam niżej po przepis na mój konkursowy makaron :). Smacznego!

Przepis na Penne Rigate Barilla w kremowym sosie ze szpinakiem i suszonymi pomidorami

Składniki (3 porcje):

- 250 g makaronu Penne Rigate Barilla

- 10 sztuk suszonych pomidorów w oleju

- 2 duże garście świeżego szpinaku

- 100 g boczku

- 150 g mascarpone

- 1/3 szklanki bulionu lub wody

- sól i świeżo zmielony czarny pieprz

- do podania: tarty parmezan, listki świeżej bazylii

Szpinak umyć i przełożyć do dużego durszlaka. Boczek oraz suszone pomidory pokroić w kostkę. W międzyczasie ugotować makaron i odcedzić go na sitku, w którym znajduje się szpinak, przelewając liście gorącą wodą. Boczek przełożyć na patelnię i podsmażyć. Po kilku minutach odlać tłuszcz z patelni (nie będzie nam potrzebny), dodać suszone pomidory, bulion oraz mascarpone, doprawić solą i pieprzem. Wymieszać do powstania kremowego sosu. Na patelnię wrzucić makaron i szpinak, ponownie wymieszać. Podawać posypane tartym parmezanem i listkami bazylii.